Rekolekcje

Śmierć Łazarza: J 11, 17-26

Kiedy Jezus przybył [do Betanii], zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów i wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po bracie. Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Rzekła Marta do Niego: «Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Rzekł do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?».

Modlitwa przygotowawcza: Na początku modlitwy uświadom sobie, że stajesz przed Bogiem i chcesz z Nim rozmawiać. On jest teraz obecny przy Tobie. Rozważaj, jak patrzy na Ciebie. Po uczynieniu znaku krzyża poproś Go o łaskę skupienia na modlitwie, aby to Duch Święty ją prowadził, usuwał wszystkie przeszkody oraz oczyszczał Twoje intencje, czyny i wszelkie działania, kierując je ku większej chwale Boga.

Obraz: Wchodząc w modlitwę, przypomnij sobie tekst, który będziesz rozważać – możesz go jeszcze raz przeczytać, a następnie zaangażuj swoją wyobraźnię. Wyobraź sobie, że towarzyszysz Marcie w opisywanej scenie. Zobacz, jak zmierza w kierunku Jezusa, zostawiwszy za sobą grób i płaczących krewnych. Zwróć uwagę na jej krok, postawę i wyraz twarzy. Następnie oczami wyobraźni zobacz nadchodzącego Jezusa i Jego spojrzenie skierowane w jej stronę.

Prośba o owoc: W dzisiejszej modlitwie poproś o poznanie Boga, który troszczy się o Ciebie.

1. „Kiedy Jezus przybył [do Betanii], zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie.” Kiedy Łazarz choruje, Marta i Maria posyłają po Jezusa, pełne wiary, że może go uzdrowić. Jednak Jezus przybywa z opóźnieniem, kilka dni po śmierci ich brata, kiedy już wszystko wydaje się stracone. Kobiety nie rozumiały tej zwłoki. W jakich przestrzeniach Twojego życia Bóg zdaje się nieobecny, obojętny wobec Twojego cierpienia? Zastanów się, jakie Twoje przekonania, relacje lub sytuacje są pozbawione życia i nadziei na zmianę. Co czujesz, kiedy przyglądasz się tym „grobom” w swoim sercu?

2. „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.” Ewangelista we wcześniejszym fragmencie podkreśla, że Jezus miłował rodzeństwo z Betanii. Marta wychodzi Jezusowi na spotkanie i wyraża swoją głęboką wiarę w Jego moc uzdrawiania. Przekonanie kobiety jest oparte właśnie na jej relacji z Jezusem, na ufności w Jego miłość względem niej. Jakie poruszenia wywołują w Tobie słowa i postawa Marty?

3. „Wierzysz w to?” Jezus przekierowuje uwagę Marty z osoby jej zmarłego brata na siebie jako źródło życia i odpowiedź na jej cierpienie i bezradność. Zapewnia o swojej władzy nad śmiercią i obiecuje życie wieczne dla tych, którzy Mu wierzą. Jeśli chcesz, przeczytaj kilkakrotnie słowa Jezusa tak, jakby kierował je do Ciebie: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem […] Wierzysz w to?”. Jakie myśli i uczucia wzbudzają one w Tobie? Co chcesz odpowiedzieć Jezusowi?

Rozmowa końcowa: Na koniec porozmawiaj z Bogiem o tym wszystkim, co zrodziło się w Twoim sercu pod wpływem dzisiejszej modlitwy. Opowiedz Mu o swoim lęku. Podziel się uczuciem niepewności. Wyraź nadzieję na prawdziwe spotkanie. Bądź szczery przed Panem. Możesz Mu podziękować za to, co odkryłeś, lub poprosić Go o coś, czego bardzo potrzebujesz. Porozmawiaj z Nim przez chwilę serdecznie – jak przyjaciel z Przyjacielem. Na zakończenie pomódl się słowami modlitwy Ojcze nasz.